Zachęcamy do kontaktu z prawnikami!
W umowie użyczenia użyczający oddaje lokal biorącemu w użyczenie do bezpłatnego korzystania na czas określony lub nieokreślony. Umowę taką można zawrzeć zarówno u notariusza, jak i w zwykłej formie pisemnej w domu czy w biurze nieruchomości.
To, co różni umowę użyczenia od umowy najmu czy innych umów jest jej nieodpłatność. W tym artykule można znaleźć praktyczne wskazówki jak prawidłowo przejść przez proces użyczenia lokalu. Stronami umowy użyczenia są: właściciel mieszkania (użyczający) oraz osoba, która będzie ten lokal używać (biorący w użyczenie). Kodeks cywilny mówi również o tym, iż wszelkie koszty związane z lokalem w czasie trwania umowy użyczenia ponosi biorący, a nie osoba, która użycza swojego lokalu (czynsz, opłaty za media itp.).
Po zakończonej umowie biorący ma obowiązek oddać lokal użyczającemu w stanie niepogorszonym. Warto pamiętać o tym, że użyczający nie może zakłócać miru domowego biorącemu w użytkowanie, nachodzić go w lokalu albo wymieniać zamków w drzwiach. Między innymi z tego powodu przed podpisaniem umowy użyczenia należy bardzo poważnie zastanowić się nad konsekwencjami, jakie podpisanie takiej umowy może rodzić.
Jednakże umowa użyczenia chroni nie tylko biorącego w użyczenie, lecz także i drugą stronę wyżej opisanej czynności. Użyczający może w każdej chwili rozwiązać umowę, jeżeli stwierdzi on, że biorący używa lokalu niezgodnie z zawartą przez nich umową. Ponadto możliwe jest wprowadzenie do umowy użyczenia dodatkowych, oczywiście zgodnych z prawem zapisów — na przykład takich, z których wynika, iż biorący zobowiązany jest do odmalowania ścian oraz sufitów w lokalu albo zabezpieczenia instalacji elektrycznej.
Z pewnością powinna zawierać ona dane obu stron umowy. Mowa tu o imionach, nazwiskach, imionach rodziców, serii i numerze dowodu osobistego (lub paszportu, jeśli jedna ze stron nie ma obywatelstwa polskiego albo dowodu osobistego), numer PESEL, adres oraz stopień pokrewieństwa (ma to znaczenie przy nakładaniu na użyczającego podatku dochodowego). Jeżeli umowa jest zawierana z przedsiębiorstwem — zawsze należy zajrzeć do KRS lub do CEIDG i sprawdzić, czy takie przedsiębiorstwo istnieje, czy jest w danym momencie aktywne i kto ma prawo do reprezentacji tego przedsiębiorstwa.
Przedmiot umowy (czyli lokal) powinien być dokładnie opisany (powierzchnia, ilość pomieszczeń, piętro, adres, wskazanie numeru księgi wieczystej). Ponadto w umowie należy wskazać wszelkie opłaty, jakie biorący w użyczenie będzie ponosił z tytułu używania lokalu. Mowa tu o czynszu, opłatach za media, wodzie, wywozie nieczystości i innych.
Jeżeli chodzi o dodatkowe koszty, są one ponoszone przez biorącego w użyczenie. Jednakże przychodem z tytułu użyczenia lokalu jest wysokość czynszu i innych opłat administracyjnych, których użyczający (właściciel lokalu) nie płaci. Opłata ta jest przerzucona na biorącemu w użyczenie. Z tego też tytułu dający w użyczenie lokal jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego, jeżeli oczywiście nie jest on zaliczany ani do pierwszej, ani do drugiej grupy podatkowej względem drugiej strony czynności. Wynika to z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak widać, nie każdy zobowiązany jest do zapłaty takiego podatku. Jest to dobra wiadomość dla rodziny, która chce wspomóc swoich bliskich.
Warto wiedzieć także o przedawnieniu roszczeń wynikających z zawartej przez strony umowy użyczenia. Jeżeli okaże się, że osoba biorąca w użyczenie lokal, albo osoba dająca lokal w użyczenie nie dopełniły swoich obowiązków, albo rażąco naruszyły zasady wynikające z zawartej przez nich umowy użyczenia, mogą one dochodzić swoich praw w ciągu roku od dnia zwrotu lokalu. Jeżeli jednak jedna ze stron prowadzi działalność gospodarczą — roszczenia przedawniają się już po 3 latach.
Potrzebujesz pomocy prawnika przy umowie?
Zamów rozmowę